کارگران، فعالین جنبش کارگری؛

در پی برگزاری جلسه پالتاکی مورخه 9 آذر ماه87، من در رابطه با خطر به فساد کشیده شدن  جنبش کارگری توسط عوامل سولیداریتی سنتر مباحثی را ارائه نمودم. هم چنین در نوشته ای تحت عنوان "جنبش کارگری، "گامی به پیش" و "گام‌های" پیش رو" سعی کرده‌ام با بررسی اجمالی روند و شرایط جنبش کارگری و موانع پیش رو ، به مسئله "سولیداریتی سنتر" در حد توان اشاره‌ای داشته باشم.

همانطور که انتظار می‌رفت افشاگری این مرکز با واکنش افراد خاصی روبرو شد. من از نظراتی که همراه با نقد دیالکتیکی انتشار داده شود استقبال خواهم نمود، و معتقدم که نقد دیالکتیکی در هر موردی از وظائف عاجل فعالین جنبش کارگری میباشد. اما متاسفانه در رابطه با انتشار مباحث من، آنچه تا کنون ارائه شده تخلیه عقده‌های روانی متناظر با رویکرد ضد جنبشی چند نفر بوده که سعی کرده اند با اتهام زنی، از افشای ماهیت "سولیداریتی سنتر" جلو گیری بعمل آید.

در این کوتاه سخن، طبیعتا در صدد جواب گوئی به "رکابداران" نیستم؛ بحث من در رابطه با تاکید دوباره و ضرورت و اهمیت موضع گیری کارگران آگاه و فعالین جنبش کارگری در رابطه با افشای سیمای مرکز همبستگی آمریکایی (سولیداریتی سنتر) می‌باشد، تا با اعلام موضع در این رابطه بتوانیم توانمند در مقابل تمامی دسیسه های بورژوازی ایستادگی کنیم.

فعالین و کارگران آگاه باید به این مهم پرداخته و امروز اگر پیشروان جنبش کارگری، در این رابطه دست به کار نشوند و با ارائه دیدگاه های خود نتوانیم نقابهای به صورت کشیده این مرکز فساد و توطئه را آشکار نمائیم، طبیعتا در آینده نه چندان دور، جنبش کارگری را در مسلخ گاه بورژوازی نظاره گر خواهیم بود.

جنبش کارگری ایران، با شروع اولین اعتراضات خود به سال 1285 (اولین اعتصاب  تلگراف چیان تبریز) و با توجه به توانمندی خود در هر دوره‌ای، وظائف خاصی را پیش رو داشته و توانسته است در جهت رشد مبارزات کارگران با توجه به اتحاد، همبستگی و آگاهی طبقاتی، گام‌ها‌یی را تا به امروز بر دارد.

اکنون یکی از وظائف کارگران و پیشروان کارگری، افشای ماهیت "مرکز همبستگی آمریکایی" است، که می‌خواهد به هر طریق ممکن و با استفاده از تمامی امکانات مالی و رسانه‌ای خود و به انحاء گوناگون در راستای به فساد کشیدن این جنبش اقداماتی را صورت دهد. امروز مرزبندی با این نهاد امپریالیستی و تمامی گرایشات راست درون جنبش کارگری، وظیفه بی چون و چرای فعالین، کمیته‌ها و تشکل‌های کارگری است.

با توجه به بحران ها ی موجود و منازعات فی مابین دولت های منطقه، تمامی نهادهای ضد کارگری (در داخل و خارج از کشور) می خواهند در صورت امکان، سکان دار جنبش کارگری شوند، تا بتوانند از توده‌ای- طبقاتی شدن این جنبش جلوگیری، و در جنگ‌های خانوادگی، این طبقه را قربانی سیاست‌های خود نمایند.

پس وظیفه طبقاتی ما کارگران است که در مقابل این مرکز و تمامی عوامل آن ایستادگی کنیم و در راستای افشای ماهیت این کانون بکوشیم.

بهزاد سهرابی

آذر 87

"عضو کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل ها ی کارگری"

باز چاپ مطالب اين سايت فقط با ذکر منبع مجاز است